Wedstrijdverslagen

KEIHARDWERKENDE LADIES VVC’68 LEIDEN FLINKE NEDERLAAG TEGEN APOLLO’69
 
We gingen met een smalle en niet volledig fitte selectie toch vol goede moed richting  's Gravenpolder voor de wedstrijd tegen Appollo’69 en na goed tegenstand te hebben geboden in de eerste helft zouden we moegestreden toch tegen een flinke nederlaag oplopen.
De roep om meer speelsters is dan ook groot
Priscilla is een jaartje gaan studeren in Engeland, Sylvia moest werken, Cheyenne had een privé uitje, Sascha is geblesseerd en ook Maarle zit nog steeds in de ziekenboeg en zou samen met Helen, onze enige supporter van vandaag, in de dug out plaatsnemen. Maarle zou tijdens de wedstrijd vanaf de bank een aantal nuttige tactische aanwijzingen doorgeven.  Mooi die betrokkenheid. 12 speelsters op het wedstrijdformulier betekende slechts 1 wissel en dat zou ons uiteindelijk opbreken.  Zoë begon in de goal, Rachel, Kim, Zaira en Jorien in de verdediging, Julia, Anna en Nikki namen het middenveld voor hun rekening en Joyce, Kris en Jet stonden in de voorhoede. Meljora nam plaats op de bank. Het was voordat de dames begonnen al aan het regenen en het zou vrijwel de gehele wedstrijd niet meer ophouden.
Apollo heeft een prima voetballend team en zette vanaf het begin druk op ons middenveld en verdediging, maar die lieten zich niet uit het veld slaan en wisten de aanvallen door keihard werken af te wenden. Apollo kon daardoor geen kansen creëren, sterker nog, de eerste goede mogelijkheid was voor ons na een minuut of tien, door een snelle combinatie tussen Julia en Joyce, maar laatstgenoemde stuitte helaas op de keepster. Apollo zocht steeds meer de aanval, maar we bleven overeind door een geweldige inzet van iedereen. Rachel zette als laatste vrouw achterin de lijntjes uit en wist met haar inmiddels legendarische slidings regelmatig de bal te onderscheppen. Kim, die na lange tijd weer speelminuten maakte, liet zien dat ze zich nog steeds als een pitbull vastbijt in haar tegenstanders en Jorien, op eigen verzoek op de linksback positie gezet, toonde haar veelzijdigheid met rustig en slim verdedigen. Ze stuurde met heerlijke kapbewegingen haar opponenten regelmatig het bos in. Ook voorstopper Zaira was prima op dreef met uitystekende ingrepen.
Desondanks kwam Apollo er wel een aantal keer doorheen, maar Zoë wist met een drietal knappe reddingen de 0 te houden. Onze tegenstander raakte gefrustreerd omdat ze niet tot scoren kon komen en een aantal speelsters begon onderling flink te zeiken. Meljora kwam erin voor Kim en vocht stevige, maar faire duels uit met haar tegenstanders. Na een klein half uur viel toch de 1-0 na een goed uitgespeelde kans. De voorsprong uitbouwen lukte niet, want op alle linies bleef iedereen keihard werken en we hielden de schade beperkt. Aan aanvallen kwamen we helaas niet of nauwelijks toe. Julia, Anna en Nikki waren vooral bezig met het afstoppen van de tegenstander en deden dat gedegen en omdat onze voorhoede nauwelijks aanvoer kreeg, trokken ook Joyce, Kristel en Jet zich regelmatig terug om Apollo tegen te houden. Zoë moest nog een keer in actie komen en deed dat uitstekend. Wij konden niet meer dan loeren op een counter en dat lukte ook. Julia brak een minuut of tien voor de rust door en werd op de hielen gezeten door een tegenstander, die haar van achter aantikte. Juul viel voorover en raakte klem in een sandwich tussen de veldspeelster en de uit de kluiten gewassen keepster van de tegenstander en werd daarbij flink geblesseerd. Ze moest ondersteund worden bij het verlaten van het veld. Duizelig, een zeer hoofd en kaak, pijn in de ribben en in de knie waren het resultaat van deze veel te stevige en ongelukkige charge. We kregen een terechte vrije trap en Meljora nam deze voor haar rekening. Haar harde schot over de grond werd van richting veranderd, liet de keepster kansloos en bracht de stand daarmee op 1-1.
Wat wij op dat moment nog niet wisten was dat Meljora, die al heel wat jaren voetbalt, daarmee haar eerste officiële doelpunt maakte. Proficiat! Kim, die eigenlijk maar 2 x 20 minuten zou voetballen kwam erin voor Julia en zou de rest van de wedstrijd spelen. Vlak voor rust wist Apollo toch nog op voorsprong te komen door een prima goal.  Kees paste in de rust de opstelling aan door Joyce terug te halen naar het middenveld.  De eerste helft had erg veel energie gekost en omdat we geen wissels meer hadden zou ons dat ook gaan opbreken. De 3-1 viel al vrij snel en met weer een knappe redding van Zoë duurde het nog even voor de 4e en 5e erin lagen. Rachel kreeg het op haar heupen en zette weer een van haar welbekende rushes richting de goal van de tegenstander in, maar zonder resultaat. De 6-1 viel ook nog. We hoopten dat we de dubbele cijfers zouden kunnen voorkomen en dat zou gaan lukken, mede dankzij onze goalie. Na een overtreding van ons kreeg Apollo een penalty en de meest irritante tegenstander op het veld telde hem al. Zoë stelde zich geconcentreerd op, dook met een snelle reflex naar de juiste hoek en pakte het harde schot klemvast. Onze dames op het veld en wij aan de kant waren er blij mee. De koek was inmiddels bij iedereen wel zo’n beetje op en dit zorgde voor nog aardig wat mogelijkheden voor Apollo. Zoë kreeg daarom de mogelijkheid zich te onderscheiden, want ze moest nog een aantal keer flink aan de bak. Een hoge bal tikte ze via de lat over en ook een schot in de hoek wist ze via de paal weg te werken. Wij kregen zelf nog een uitstekende mogelijkheid met hoofdrollen voor Rachel en Joyce. Snel naar elkaar tikkend zigzagden ze van achteruit door alle linies naar voren. Joyce kreeg de eindpass, maar werd net voordat ze wilde afdrukken achterhaald door een tegenstander en de bal ging naast.  We speelden de wedstrijd uit en dropen, vooral nat door de regen, af naar de kleedkamer en kantine.
 
Dames, de inzet was vandaag weer super! Helaas hadden we weer te weinig wissels. Om deze reden en door het uitvallen van Julia moest bijna iedereen een hele wedstrijd spelen. Het afstoppen van de tegenstander kostte veel energie en het werd duidelijk dat nog niet iedereen dit conditioneel een hele wedstrijd kan volhouden. Aan mentale veerkracht lag het niet want iedereen bleef wel proberen, al was het met de tong op de schoenen. De eerste helft was de tegenstander al sterker, maar wisten we de schade te beperken door snel te storen en kort op de tegenstander te zitten. In de tweede helft kwam er meer ruimte voor onze opponent, omdat de vermoeidheid een rol ging spelen en kregen we nog een viertal doelpunten tegen. Jammer natuurlijk, maar het is even niet anders. We krijgen vast nog gelijkwaardige tegenstanders en dus kansen om punten te pakken.
 
Groetjes,
 
Willy G.