Vr1

VR1

LADIES VVC’68 WINNEN LAATSTE WEDSTRIJD, LOPEN KAMPIOENSCHAP MIS DOOR REGELGEVING KNVB, MAAR VIEREN TOCH GEWELDIG FEESTJE ALS AFSLUITING VOOR EEN FANTASTISCH SEIZOEN!!!!!

Aantekening 2019-05-29 132605  Aantekening 2019-05-29 132646

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aantekening 2019-05-29 141454

 

Bijna de gehele competitie bovenaan, de meeste punten, samen met Klundert de meeste doelpunten voor, de minste doelpunten tegen, maar een aftrek van 3 punten, omdat we in het begin van de competitie gewonnen hebben van Westhoek, die zich 3!!! wedstrijden voor het einde van de competitie terugtrekt, waardoor je achter de feiten aanloopt en uiteindelijk met lege handen staat. Zo voelt een gewonnen potje niet als een overwinning, maar als een straf! De KNVB zou hiervoor veel strengere sancties moeten opleggen en/of de regels moeten wijzigen! Dit riekt naar competitievervalsing! Excuses, maar ik moest dit toch nog even kwijt voordat ik echt begin aan het laatste competitieverslag van dit seizoen.

Het zou een lange en heel bijzondere dag worden, waar ik hieronder graag verslag van doe.

We hadden nog kans om kampioen te worden als Yerseke, onze naaste concurrent, punten zou morsen tegen SVO/DKS’17 en wij ons laatste potje tegen SEOLTO winnend af zouden sluiten. Wimko had besloten om naar Sint Jansteen af te reizen en verslag te doen van de wedstrijd. Zij speelden vanaf 11:15 uur en wij pas om 14:30 uur. Denise kwam op het idee om gezamenlijk het wel en wee van onze razende reporter te volgen bij de kantine van VVC’68. Zo gezegd, zo gedaan. Er hing een zware spanning. Het werd al snel 0-1 voor Yerseke en ook de 0-2 lag in de eerste helft nog in het netje. Een aantal dames had de moed al opgegeven, maar gelukkig nog niet iedereen. In de tussentijd was de JO-15 kampioen geworden. Gefeliciteerd mannen! Tijdens de rust maakte Annie teamfoto’s van de nieuwe trainingspakken en individuele foto’s voor de voetbalplaatjesactie. De spanning was volledig terug, toen DKS vlak na rust de 1-2 aantekende en ook voor de gelijkmaker zorgde. DKS was de betere ploeg, maar een aantal individuele acties van een speelster van Yerseke, maakte het verschil. Helaas werd het nog 2-3 en 2-4 en konden wij de eerste plek vergeten. De teleurstelling was uiteraard groot. Boosheid, verdriet, gelatenheid, tranen, de ene was er vrij snel weer overeen, de ander had er veel meer tijd voor nodig. De verschillen waren duidelijk zichtbaar en hoorbaar, maar dat doet er niet toe. Iedereen verwerkte het verlies van het kampioenschap op haar/zijn eigen manier en ook dan hoort wederzijds respect voorop te staan.

We moesten natuurlijk ook nog een wedstrijd gaan spelen. Er was eerder nog het idee, om bij het missen van het kampioenschap in een fantasieopstelling te voetballen, maar de dames wilden deze wedstrijd koste wat kost winnen, dus dat idee werd overboord gegooid.

De laatste competitiewedstrijd van het seizoen zou een heel matig potje worden, maar wel een ruime overwinning opleveren voor onze kanjers.
Cheyenne, Julia en Manon waren afwezig, maar verder was iedereen erbij. Maarle, Rachel en Manon S., de 16 speelsters die vandaag op het digitale wedstrijdformulier stonden en uiteraard ook Denise, Kees en Johan. Er was ook weer een behoorlijk aantal supporters meegereisd en daar zijn we ook dit seizoen weer heel erg blij mee geweest. We kregen mooie sjaals uitgereikt (zie boven), gesponsord door Marlo, moeder van Rachel en Stephanie en die werden ondanks de warmte toch door de meesten gedragen. Heel erg bedankt Marlo!

Er zat weinig voetbal in vandaag en dat was ook wel te begrijpen. Toch kregen we voldoende kansen om vroeg de score te openen. Romana probeerde het al vrij snel met een schot van afstand, maar de keepster kon vrij gemakkelijk rapen en bij een volgende mogelijkheid van Romana wist de keepster te redden. Een mooie combinatie tussen Anna en Kristel bracht de bal bij Joyce, maar haar inzet belandde in het zijnet. Romana kreeg nog een mogelijkheid, maar ook nu zonder resultaat. Het voetbal zag er aan beide kanten rommelig uit, veel balverlies, weinig rust, lange halen, een mooi staaltje hots-knots-begonia voetbal. Kristel kreeg een prima kans, maar ze kopte de bal over, Myra probeerde het van afstand en Anna schoot, na een prima doorloopactie, net naast. De 0-1 viel dan toch. Romana nam een corner en Joyce schoot de afvallende bal hard en strak binnen. SEOLTO had een aantal fysieke speelsters, maar echt potten breken konden ze niet in deze wedstrijd. Onze verdedigers, Jorien, Zaira, Stephanie en Meljora (later Priscilla) moesten wel regelmatig in actie komen, maar gevaarlijk werd het niet. Keepster Zoë werd niet echt op de proef gesteld. De 0-2 kwam ook weer van de voet van Joyce. Myra kreeg een vrije trap te nemen en legde hem slim en uitstekend op de vrijlopende Romana, die gaf een goeie voorzet en Joyce rondde prima af. Stephanie kreeg nog een kans via Joyce, maar haar inzet ging over. Mooi samenspel met Nikki, Romana en Joyce in de hoofdrol leverde een schietkans op voor laatstgenoemde, maar haar schot ging naast. Jorien, die vandaag helaas haar laatste wedstrijd speelde, stoomde over de linkerflank naar voren en wist het met een schot uit een bijna onmogelijke hoek toch nog voor elkaar te krijgen om de keepster in actie te laten komen. Ruststand: 0-2.

Kees bracht Danyscha, Maxime en Tessa in voor Nikki, Kristel en Romana. Carmen zou vanwege een blessure alleen ingebracht worden als het echt nodig zou zijn, maar dat bleek niet het geval. Het voetbal in het eerste half uur van de tweede helft werd er niet echt beter op, maar we kregen wel kansen. Myra schoot een vrije trap naast, Maxime liep uitstekend door na een prima steekbal van Tessa, maar schoot ook naast, een combinatie tussen Tessa en Myra bracht de bal bij Maxime, maar ook nu zonder resultaat. Anna kreeg een schietkans op rechts, maar haar inzet ging hard naast en over, Joyce kreeg nog een mogelijkheid, maar ook haar schot ging naast en Myra kreeg nog een mogelijkheid, maar was ook niet trefzeker. Het laatste kwartier ging het toch nog even lopen aan onze kant, omdat de ruimtes groter werden. Een van de resultaten daarvan was een prima aanval over verschillende schijven. De inmiddels voor Joyce ingevallen Romana speelde in op Myra, die tikte door naar Tessa en Tessa bracht de bal bij een volledig vrijstaande Maxime. Maxime nam aan, ze nam de tijd en die had ze ook, maar in plaats van tussen de palen, lepelde ze de bal hoog over. We wisten de score nog wel uit te breiden. Romana pikte haar goaltje ook weer mee en maakte er 0-3 van. Anna kreeg nog een kans via Tessa en de 0-4 viel ook nog en was er een uit het boekje. Danyscha kreeg de bal, speelde zich knap vrij en gaf het leer mee aan Myra, die een strakke voorzet gaf op de uitstekend doorgelopen Tessa, die haar voet tegen de bal aan legde en prima binnenschoot. Maxime kreeg nog een mogelijkheid, maar schoot over en Myra probeerde het nog een aantal keer van afstand, maar haar vizier stond niet op scherp en aan haar karakteristieke lichaamstaal te zien was ze daar niet blij mee. Jorien kreeg uiteraard nog een welverdiende publiekswissel en we speelden de wedstrijd verder uit. Na de wedstrijd kregen we van Laura, een van onze steunpilaren, een fles champagne aangeboden onder het motto: “Kampioen of niet, voor mij zijn jullie kanjers”. Heel erg lief Laura! Het was helaas de laatste wedstrijd van Jorien. Een geweldige inzet, pittigeovertredingen, die ze zelf altijd beschouwde als onkunde en heerlijke mannenhumor, waardoor de bijnaam Jeroen haar zeker niet misstond, zijn kenmerken die mij bij zullen blijven en die ik zeker zal gaan missen. Op de schouders van Maxime probeerde ze haar teamgenoten met de fles champagne nat te spuiten, maar Romana liet zien dat ze deze discipline toch beter beheerst.
Terug bij VVC’68 leek iedereen, ondanks de teleurstelling, inmiddels zo ver om er toch nog een mooi feestje van te maken en dat zou ook zeker gaan lukken. Voor de meesten onder ons was toch het gevoel dat we de morele kampioen waren. De prachtige ontworpen en bedrukte shirts werden, weliswaar na een kleine aanpassing, gewoon gedragen, medailles en cadeautjes werden uitgereikt, champagne gedronken en uiteraard rond gespoten, foto’s gemaakt (zie onder) en het bier, sterke drank en de shotjes vloeiden overvloedig. Zo overvloedig, dat Mark er nog op uit moest om de drankvoorraad weer aan te vullen. Het bleef dan ook nog lang heel erg gezellig!

Dames, wat een dag en wat een seizoen! Aan het begin was de ambitie om bovenin mee te draaien, maar het werd al snel duidelijk dat we meededen voor het kampioenschap. Dat dit net niet is gelukt heeft vooral met omstandigheden buiten ons om te maken. Jullie hebben veerkracht getoond en dat kwam vandaag in al zijn facetten naar voren. Een lach en een traan. Teleurstelling vanwege het missen van het kampioenschap, toch de wilskracht om de laatste wedstrijd te winnen en daarna de knop weer omzetten voor een geweldig eindfeestje. Ondanks een aantal teleurstellingen heb ik dit seizoen vooral genoten! Wat een heerlijke groep zijn jullie en dat zien ze bij de vereniging ook. Hoe vaak wij dit als leiding al niet hebben gehoord. Koester dat en geniet daar ook van, want dat verdienen jullie. Ondanks dat niet ieders naam steeds in mijn verslagen genoemd werd, let wel: Anna, Carmen, Danyscha, Jorien, Joyce, Julia, Kristel, Maarle, Manon B., Manon S., Maxime, Meljora, Myra, Nikki, Priscilla, Rachel, Romana, Stephanie, Tessa, Zaira, Zoë en niet te vergeten onze stand-in Cheyenne en de inmiddels helaas gestopte Linda, ieder van jullie is op zijn eigen manier belangrijk geweest en heeft zijn bijdrage geleverd aan dit fantastische seizoen. Heel erg bedankt daarvoor Ladies, ook voor de biermand en de bijzondere woorden in de bedankkaart, ik word er nog emotioneel van. Omdat dit tevens het laatste competitieverslag van het seizoen is wil ik ook Denise, Kees, Johan, Ton, de supporters, sponsoren, het bestuur van VVC’68 en verder iedereen die het team een warm hart toedraagt, heel erg bedanken!

Groetjes,

Willy G